170 дней за решеткой. Катерина Борисевич
Коронавирус: свежие цифры
  1. «Ці баяўся? Канешне, баяўся». Дзесяць цытат Васіля Быкава пра Вялікую Айчынную вайну
  2. За сутки в стране 1214 новых случая COVID-19, десять скончавшихся
  3. «Не доводите ногти до такого». Эти специалисты работают со стопами и показывают видео не для слабонервных
  4. «Лукашенко хочет исключить собственное переизбрание в 2025 году». Эксперты — об усилении Совбеза
  5. «Пленные взбунтовались — врача похоронили с оркестром». История и артефакты из лагеря в Масюковщине
  6. «1700 рублей, СМС о зачислении пришло ночью». Какие выплаты в этом году к 9 Мая получают ветераны
  7. Лукашенко: «Мы несколько перенапрягли наше общество»
  8. «Всех разобрали, а я стою. Ну, думаю, теперь точно расстреляют». История остарбайтера Анны, которая потеряла в войну всех
  9. «Мама горевала, что не дождалась Ивана». Спустя 80 лет семья узнала о судьбе брата, пропавшего в 1941-м
  10. Инфекционист — о поставках в Беларусь вакцины от Pfizer и BioNTech и реакциях на прививку от COVID-19
  11. Властям в апреле удалось пополнить резервы валютой. Белорусы отвернулись от доллара?
  12. «Хочу проехать по тем местам». Актер Алексей Кравченко — об «Иди и смотри» и съемках в Беларуси
  13. В Минске все-таки запустили в небо тысячи красных и зеленых шариков, против которых подписывали петицию
  14. «Заходишь в город, а там стоит плач и кругом сотни гробов». История 95-летнего ветерана ВОВ
  15. «Когда войну ведут те, кто уже проиграл». Чалый объясняет «красные линии» и угрозы Лукашенко
  16. Автозадачка на выходные. Загадка про легендарный автомобиль эпохи 70-х
  17. В Лиде заметили странную очередь, в которой раздавали деньги. В исполкоме говорят о возможной провокации
  18. Ведущий химиотерапевт — о причинах рака у белорусов, влиянии ковида и о том, сколько фруктов есть в день
  19. Белгидромет предупредил о заморозках в ночь на 10 мая
  20. Что происходит в Минске в День Победы: Лукашенко с сыновьями, очередь за кашей и досмотры
  21. Колючая проволока и бронетранспортер. Каким получился «Забег отважных» в парке Победы
  22. «Поняли, у собаки непростая судьба». Минчане искали брошенному псу дом и узнали, что он знаменит
  23. Какую из вакцин от ковида, которыми прививают в Беларуси, одобрил ВОЗ? Главное о здоровье за неделю
  24. «Баявая сяброўка». Як украінка набыла танк, вызваляла на ім Беларусь ад фашыстаў і помсціла за мужа
  25. Лукашенко подписал декрет о переходе власти в случае его гибели
  26. Эксперт рассказал, что можно посадить в длинные выходные, а что еще рано сажать
  27. Сколько людей пришло в ТЦ «Экспобел», где бесплатно вакцинируют от коронавируса
  28. «Он меня слышит, реагирует на голос». Что сейчас с Ромой, который вынес из огня брата
  29. Пяць палацаў, якія можна купіць у Беларусі (ёсць і за нуль рублёў)
  30. 76 лет назад закончилась Великая Отечественная война. В Беларуси празднуют День Победы


Старшыня Мінскага аблвыканкама Сямён Шапіра распарадзіўся прыпыніць прыватызацыю і продаж жылля ў Слуцкім раёне. Гэта датычыцца менавіта тых дамоў, што пабудаваны ў аграгарадках за дзяржаўныя сродкі па праграме адраджэння і развіцця сяла, ці, як іх празвалі ў народзе, "прэзідэнцкіх" домікаў.

Да такога рашэння кіраўніка вобласці падштурхнулі канкрэтныя факты, што выявіліся падчас выязнога прыёму грамадзян у Слуцкім раёне.

У прыватнасці, да Сямёна Шапіры звярнулася Надзея Абушэнка. Яе сын працаваў у адкрытым акцыянерным таварыстве "Казловічы-Агра" бухгалтарам. Спецыялісту выдзелілі дом, куды пераехалі і маці з бацькам. Пасля звальнення сына іх папрасілі вызваліць памяшканне, бо кіраўнік гаспадаркі не дае дазвол на заключэнне дагавора найму. Жанчына ж хоча застацца ў доме. Яна матывавала сваю просьбу тым, што працуе ў сельскагаспадарчай навучальнай установе, якая рыхтуе кадры для аграпрамысловага комплексу. Надзея Леанідаўна прасіла пасадзейнічаць у вырашэнні пытання: яна нават гатова перайсці на працу па сваёй спецыяльнасці ў гаспадарку.

Не назіральныя саветы гаспадарак распараджаюцца дзяржаўнай маёмасцю і прымаюць рашэнне: каму дазволіць выкупіць дом, а каму не. Апошняе слова павінна быць за кіраўніком сельгаспрадпрыемства, які адказвае за ўсе аспекты жыццядзейнасці на даручаным ім участку.

Андрэй Скрундзік — механізатар таго ж таварыства "Казловічы-Агра". За прыватызацыю дома (агульнай плошчай крыху больш за 60 квадратных метраў) яму трэба заплаціць 140 млн рублёў. Здавалася б, па сённяшніх цэнах грошы невялікія. Але ён патрабуе ў гаспадаркі льготы на пакупку жылля. Па словах Андрэя Іванавіча, непадалёку знаходзіцца значна лепшы па спажывецкіх якасцях і большы па памерах дом, які ацанілі практычна ў такую ж суму.

Слуцкі племптушказавод адмаўляе ў прыватызацыі службовай кватэры Марыі Анісімавай. На пытанне: "Навошта вам прыватызаваць жыллё? Жывіце спакойна, вас ніхто адтуль не выганяе", у Марыі Цімафееўны знайшоўся адказ: "Хачу пакінуць дзецям".

Хоча пакінуць свой дом унуку і Рыта Смірнова, якая працавала ў гэтай жа арганізацыі разам з мужам і сынам. Сям’я пераехала сюды з Мурманска ў 90-я гады мінулага стагоддзя. Спачатку здымалі кватэру. Затым кіраўніцтва прадпрыемства дапамагло вырашыць жыллёвае пытанне: узяло крэдыт на пакупку жылля ў памеры 5 млн рублёў. Акрамя таго, як сцвярджае Рыта Сцяпанаўна, яна даплаціла яшчэ і свае 2 млн рублёў, каб набыць жылплошчу. Давялося шмат папрацаваць ды патраціцца матэрыяльна, каб давесці яе да ладу. "Чаму мне не дазваляюць выкупіць дом, калі ў яго ўкладзена трэць асабістых сродкаў?" — не разумее жанчына.

Ёй растлумачылі: калі прадпрыемства ўзяло крэдыт на набыццё дома для сваіх работнікаў, то яно па заканадаўстве абавязана было паставіць яго на свой баланс. А што тычыцца вуснай дамоўленасці з былым уласнікам завода, то яе да справы не падшыеш. Гэта проста словы. Заяўніцы параілі звярнуцца ў суд.

Механізатар Аляксандр Леванкоў прыйшоў на прыём з жонкай. Яны пераехалі ў ААТ "Вясейскі Пакроў" з суседняга раёна, ім далі жыллё. "Нам абяцалі дазволіць выкупіць дом пасля пяці гадоў працы. Затым змянілі рашэнне — толькі праз 10 гадоў", — паскардзіліся сужэнцы. Па словах старшыні адкрытага акцыянернага таварыства Людмілы Савановіч , яны адпрацавалі ў гаспадарцы толькі 8 гадоў і пакуль што не маюць права на прыватызацыю жылля. Аднак сямейная пара спасылалася на тое, што многія на іх вуліцы прыватызавалі жыллё, прадалі яго і звольніліся. Так сцвярджалі і іншыя наведнікі.

Гэтыя дамы будаваліся не дзеля нейкай прыхамаці, а для таго, каб вырашыць кадравую праблему на вёсцы, прыцягнуць спецыялістаў. Не толькі механізатараў, даярак, заатэхнікаў, ветурачоў, аграномаў, але і медыкаў, культработнікаў, настаўнікаў. Такое добраўпарадкаванае жыллё, можна сказаць, абыходзіцца людзям амаль бясплатна. Крэдыты, узятыя ў банках на іх будаўніцтва, сельгаспрадпрыемствы пагашаюць са сваіх даходаў. Жыльцы ж уносяць толькі невялікую плату за камунальныя паслугі. Ды многіх такі стан рэчаў не задавальняе — яны хочуць быць уласнікамі незалежна ад таго, колькі адпрацавалі ў гаспадарцы. Імкненне быць гаспадаром свайго дома, бясспрэчна, добрае. Але ж, як паказвае практыка, пасля прыватызацыі некаторыя забываюць пра гэта. Прадаюць дамы ўтрая даражэй, чым выкупілі, і ўцякаюць хто куды: нехта ў горад, а хтосьці ў іншы аграгарадок, каб атрымаць яшчэ адзін катэдж і, магчыма, праз пэўны час зноў прадаць. А тым часам усё менш становіцца свабоднага жылля для маладых спецыялістаў, якія прыязджаюць на іх месца па размеркаванні. А будаўніцтва аднаго новага дома сёння абыходзіцца гаспадарцы больш як у мільярд рублёў.

Як заўважыў Сямён Шапіра, такіх пытанняў не ўзнікае ў аддаленых раёнах, тых жа Старых Дарогах, Крупках. Звычайна павышаны ажыятаж на выкуп толькі ў прамысловых гарадах — такіх як Слуцк. Гэта і зразумела, тут рыначны кошт зямлі, нерухомасці значна вышэйшы. Можна добра зарабіць на розніцы паміж цаной прыватызацыі і магчымага продажу.

— З гэтага моманту выкупляць жыллё ў аграгарадках можна будзе толькі з маёй асабістай згоды. І толькі за асаблівыя заслугі — людзям, якія адпрацавалі ў гаспадарках 40 гадоў. Недапушчальна разбазарваць яго сябрам ці знаёмым, — падкрэсліў Сямён Шапіра.

Ад старшыні ААТ "Казловічы-Агра" ён запатрабаваў падаць яму звесткі: колькі дамоў прададзена, каму і па якой цане. Сямён Шапіра нагадаў таксама, што не назіральныя саветы гаспадарак распараджаюцца дзяржаўнай маёмасцю і прымаюць рашэнне: каму дазволіць выкупіць дом, а каму не. Апошняе слова павінна быць за кіраўніком сельгаспрадпрыемства, які адказвае за ўсе аспекты жыццядзейнасці на даручаным ім участку. Раздаваць дзяржаўную маёмасць амаль бясплатна — недазвольная раскоша.

Дадам, што некаторыя заяўнікі імкнуцца прыватызаваць жылплошчу, бо баяцца, што ў выпадку непрадбачаных абставін — смерці, хваробы наймальніка жылля — іх проста выкінуць на вуліцу. Гэтыя страхі развеяў старшыня Мінаблвыканкама. "Гарантую, што ніхто вас не выселіць з дома, жывіце спакойна, працуйце", — сказаў ён.
-10%
-15%
-30%
-25%
-14%
-30%
реклама